Wspomnienia i Przemyślenia z Zabitej Dziury

Wybrałem się do brata który skombinował (czytaj: kupił oryginalną wersję ;-P) gry na PS2: DragonBall Budokai 3. Pograliśmy sobie; stwierdziłem - 'kurcze, fajne, możnaby odpalić u siebie na komputerze'. Pogooglowałem chwilkę w poszukiwaniu emulatora; znalazłem kilka, wybrałem jeden o wdzięcznej nazwie PCSX2 (na chwilę obecną w wersji 0.9.1). Zainstalowałem, uruchomiłem i pierwszy zonk. Potrzebny jest bios konsoli (w sumie to możnabyło się tego spodziewać ;-) ). Dobra googluje poraz kolejny, wpisałem inteligentnie 'bios dump ps2' i znalazłem info jak to należy używając kabelka się podłączyć i zgrać owy bios. Wszystko by było pięknie gdyby nie fakt, iż sam nie posiadam konsoli. Ale nic to! Wziąłem kabel usb i poszedłem kombinować bios (czytaj: nigdzie nie szedłem, znalazłem na P2P ;-P ).

Dobra, skopiowałem bios, miałem .iso gry na dysku, uruchomiłem... Ładne animacje firm które zrobiły grę, wszystko fajnie, ok. 30 fps - 'da się grać'. Wgrało się menu gry, pierwsze spostrzeżenie - zwalone kolory :-/, może wina pluginu grafiki w pcsx2, zmieniłem na inne i tak samo, dobra, nic to! Wybrałem duel, jakichś zawodników, wgrała się gra (wgrała się szybciej niż na PS2 - wiadomo czemu). No i to by było na tyle mojego grania :-P, ilość klatek spadła do 4ch, a w porywach 8śmiu.

Żeby nie było, że z jakimś tosterem startowałem ;-), po krótce mój komputer:
- P4 3,2 GHz (Prescott)
- 512 DDR (400 Mhz, DualDDR)
- PowerColor Ati Radeon 9600 PRO (nie kręcony)
- 120 GB ATA-133.

rozdzielczość na jakiej walczyłem z grą: 640 x 480 :-P chociaż na pierwszy raz ustawiłem kozacko - 1440 x 900 czyli tyle ile najwięcej mój monitor wyciągnie ;-), ale wtedy to i w menu miałem lagi :-/.

Screeny: