Wspomnienia i Przemyślenia z Zabitej Dziury

Zacząłem czytać intensywniej w te wakacje książki. Kolega mi doradził abym przeczytał "Zieloną Milę". Książka ma ~400 stron, ale jest świetna!

Historia kierownika zakładu penitencjarnego ;-P, a konkretniej kierownika bloku E. Bloku do którego trafiają ludzie oczekujący na wyrok śmierci. I również w pobliskiej szopie jest on dokonywany. Ogólnie nazywany w więzieniach Ostatnią Milą, ale, że na podłodze korytarza znajdowało się zielonkawe linoleum dlatego tutaj mamy do czynienia z Zieloną Milą. Na krzesło elektryczne (pieszczotliwie zwane "Starą Iskrówą") trafiają najgorsze łotry, mordercy, gwałciciele itp itd. Aż do pewnego dnia, do dnia kiedy pojawia się w zakładzie niejaki John Coffey - murzyn o nazwisku, które brzmi jak kawa, ale inaczej się piszę. Duży, masywny aczkolwiek z niewinną twarzą i bardzo łagodnym usposobieniem. Od dnia kiedy "duży" trafia na blok wiele rzeczy się zmienia...

Książka sama wchodzi, wystarczy postawić ją przed twarzą, a strony same się będą przewracać. Smutna jest. A ja nie lubię smutnych rzeczy.

Niby, że opowieść o więzieniu, ale dzięki Johnowi Coffeyowi, Panu Dzwoneczku (Mr Jingles) i wielu innym bohaterom człowiek zapomina, że czyta o ludziach, którzy czekają na śmierć.

Polecam!