Wspomnienia i Przemyślenia z Zabitej Dziury

Zdałem egzamin z przysposobienia obronnego i chciałem iść świadomie do wojska, a konkretniej do marynarki :-D Złożyłem wszystkie papiery i zadowolony czekałem. Aż tu przyszedł maj, a w maju sezon powołań ;-) Więc chcąc sobie zaklepać miejscówkę pojechałem osobiście do Grójca. Wszedłem i mówię "chciałbym odbyć przeszkolenie w pierwszym turnusie", a on do mnie "w tym roku na pierwszy turnus bierzemy tylko dwie osoby, i to z akademii medycznej, a to raczej nie Pan". No i tyle po wojsku. Na drugi termin nie mogę iść ponieważ od września będę prawdopodobnie w Finlandii ;-) I według zaleceń szefa z Grójca mam zlekceważyć pierwsze wezwanie i czekać na drugie, jak nie przyjdzie to będę kapralem z uregulowanym stosunkiem do wojska nie mając na sobie munduru ani raz ;-) To się nazywa pech - chociaż inni nazwali by to fartem ;-)

Kurcze, ciagle mnie meczy to dziadostwo. Mam czasu chwilke do 19.00, a nie chce u Asi siedziec co by jej nie zarazic. Mis sie podobal, ciesze sie :-). Wlasnie sobie siedze na III pietrze sztabu przy tych komputerach cybernetyki i czekam na .NET. Obok mnie siedzi jakis wojskowy z mechatroniki pierwszego roku i jakichs cwaniak co ciagle gada o wojsku i zagina tego biednego wojskowego :-P Tak sie madrzy skubany, normalnie, ze szlak czlowieka trafie. Nawet poprawial wojskowego, ze nie wie co to moro ;-P Nie ma polskich liter :-/ a na tych komputerach jest tylko interface z przegladarka, nie ma opcji aby zmienic terminal, zresetowac X'y albo cos takiego. No nic, poklikam sobie i czas jakos zleci...

Zaczął się grudzień. Śniegu nie ma, temperatura się buja raz w lewo, raz w prawo - co to za zima :-/. Na dodatek złapało mnie jakieś uparte kaszelstwo i puścić nie chce :-/. Kolejny rok dobiega końca - na wacie całkiem spoko, moje pieniążki na funduszu powoli wracają do siebie ;-) Przydałoby się jakoś dorobić i byłoby w ogóle super ;-) A jutro mikołajki :-) Ogarnął mnie leń, jak misie nie chce nic robić... ;-)

A za oknem przyszedł maj... Słoneczko ładnie świeci, chłodno bo chłodno ale oczy wiosennym widokiem można cieszyć.

Marcin podróżując po bezkresnych pustkowiach


napotkał na swej drodze:


dziewiczą naturę :-P


i dzikie zwierzęta :-P

relacja dalsza z poszukiwań wiosny już wkrótce! :-P

Tak jak w tytule :-) w końcu wystartował długi weekend, aż 9 dni wolnego :-) zacząłem go wczoraj od zdania darmofonu :-/. Skończył się koniec - jak to się dopiero wczoraj dowiedziałem - BUZZu, czyli darmowego testowania sieci Play (wcześniej - Nadchodzi4). Pojechałem sobie radośnie na Plac Trzech Krzyży, ładna pogoda, pomyślałem, że aż miło tak się przejechać. I się przejechałem, ale na czym innym. Wchodzę na plac i patrzę, a tam kolejka ogromna i oczywiście wszyscy oddają telefony. Stanąłem na końcu, przede mną z 50 osób. Dobra, postoję - pomyślałem. Stałem ponad 1,5 godziny, pod sam koniec zorientowali się, że tyle ludzi jest i rozdali coca colę 0,2 nawet nie schłodzoną :-P, ale miły gest. Myślałem ciągle czego mogłem zapomnieć wziąć... ale na szczęście wszystko miałem :-). Dotarłem do drzwi - pomieszczenie klimatyzowane - chociaż tyle dobrze. Oddałem telefon. Problem z głowy. Następnie wybrałem się na centralny aby kupić mojemu Szczęściu bilet do domu. Ludzi co nie miara, straszna sprawa. Stanąłem w kolejce, pani jakaś przede mną chce kupić bilet - "brak miejsc!", kolejna też gdzieś chce pojechać - "brak miejsc!", delikatnie mówiąc, shit - pomyślałem. Ale na szczęście na ten pociąg, który mnie interesował było jeszcze wolne ;-). Wyszedłem z centralnego i patrze, a tam całe centrum warszawy w korku stoi. Bez-na-dziej-nie. Spojrzałem na zegarek - 16.28, skojarzyłem, że o 16.33 jest pośpiech do łodzi, więc wsiadłem i dotarłem do zachodniego (mijając się z kanarem z 5 razy na centralnym, nie chciałem wsiąść w te same drzwi jakoby bilet dopiero od zachodniego mam :-P). Wyszedłem z zachodniego, a tam kolejny korek - jeejciu, jakby Ci wszyscy ludzie nie mogli się do autobusów przesiąść, byłoby taniej i luźniej. No ale w końcu po 40 minutowej podróży 523 (zazwyczaj jedzie się ~20 min) dojechałem na Stare Bemowo. O 18.00 na tańce go go go! ;-) Poszliśmy, podrepatliśmy sobie, fajna sprawa ;-). Powrót, kolacja (hmm, ciekawe czemu z kukurydzy na patelni się nie zrobił pop-corn :-P) i na kolejne tańce. Postanowiliśmy wybrać się do Proximy, kolega nas namówił. Dobra, dotarliśmy, idziemy, mijamy Akademię Medyczną - hmm coś nie gra. Trzeba się wrócić. Dotarliśmy do Proximy, wejście do 22.00 dla studentów za darmo :-) Na nieszczęście trafiłem na jakiś koncert (nie to żebym o nim nie wiedział, ale myślałem, że może się wcześniej skończy). Koncert ów się skończył, ogarnęli salę i zaczęli grać. Muzyka trochę lipna, ciągle jakieś murzyńskie beaty. Nie moje klimaty. Świetną sprawą była sala karaoke :-D. Elegancko można było sobie z mikrofonem pośpiewać (niestety mikrofonu w dłoniach nie miałem, ale śpiewałem na głos :-P pierwszy raz w życiu :-P). Potańczyliśmy trochę (niestety niektórzy ograniczyli się tylko do picia piwa, ale mam nadzieję, że się rozruszają ;-) ). Po 1.00 wyszliśmy, ok. 3.00 byliśmy w akademiku. 6 godzin snu i w drogę. Asia pojechała w końcu do domku, ja dla odmiany również :-P Dotarłem, poszedłem spać, zjadłem obiad, poszedłem spać, obudziłem się i piszę posta ;-). A w poniedziałek jadę do mojego Słonka, bo już się za nią stęskniłem :-*

Tak więc zostałem wytypowany do napisania aż pięciu faktów o sobie, no dobra to jedziem:

1. Uwielbiam długie spacery w wiosenne słoneczne dni. Spacer jest lepszy jeżeli za rękę się trzyma dziewczynę ;-) TĘ dziewczynę, nie żadną inną :-)
2. Czasami popadam w jakąś melancholię jesienną czy zimową i jakoś mi z tym dobrze.
3. Powoli zaczynają mnie fascynować pociągi, a słowo Tamara nie kojarzy mi się jedynie z rosyjską prostytutką ;-)
4. Jestem wrażliwy, czuły i romantyczny, lubię się tulić ;-) i nie mam jakiegoś kompleksu, że nie jestem super twardzielem i że nie mam 10000000cm w bicepsie. Jakoś nie czuję się gorszy z tego powodu ;-)
5. Po piąte i ostatnie - często szybciej mówię niż myślę i czasami jestem pierdołą ;-)

ale i tak siebie lubię :-) i jakoś nie mam ochoty zmieniać - no może kondycję przydałoby się poprawić ;-0

Nom, więc dałem się namówić Krzyśkowi na wcześniejszą pobudkę i wybranie się na kładkę nad torami w celu uchwycenia kilku pociągów. Było zimno, dość zimno i wiało, zimno wiało. W sumie to ja trochę się bałem o aparat (bo to jednak Żyrardów), ale Krzysztof dzielnie wyciągnął statyw, rozstawił się i zaczął pstrykać wszystko w koło. I sobie ręce odmroził. Zdjęcia który wyszły albo i nie zamieszczam poniżej. PS - znajdź się na peronie ;-P


PS - perspektywa dzisiejszego dnia, spotkania z Asią rozgrzewała mnie na tyle, że mógłbym w krótkim rękawku pociągi chwytać :-)

Stało się. Sprawa nabrała już tak ogromnych rozmiarów, już tak wszystko zniszczyłem, że nie mogłem dłużej wytrzymać. Nie można kłamać. Okłamuje się siebie, najbliższych, tych których się kocha. Nie może się spać, nie chcę się jeść, sumienie nie daje spokoju. Spowiedź zwykła nie wystarczy, trzeba powiedzieć wszystko drugiej osobie, przyznać się do winy, okazać skruchę, przeprosić i obiecać poprawę... a co jeśli ta osoba już nie wierzy... jeśli i tak nie wie czy kolejne nasze słowo to ściema czy może tym razem prawda. Wtedy pozostaje jedno wyjście - mówić prawdę i modlić się aby odzyskać zaufanie... Tak łatwo je stracić, tak trudno odbudować :-(. - to zdanie wypowiedziała ta, którą tak bardzo zraniłem.

Pozostało tylko czekać i wierzyć, że będzie dobrze..

Więc i owszem, wróciłem z powrotem do tej dziury (dziura - patrz Żyrardów), wypad oceniam na bosko-miodny i wogóle bamboocha ;-). Spędziłem 2 tygodnie w towarzystwie cudownej dziewczyny :-*. Wybraliśmy się na takie quasi-wycieczki do Lichenia i Ciechocinka (obydwie lokalizacje dość blisko miejsca mojego pobytu ;-)).

Moje skromne, bardzo subiektywne zdanie na ich temat (w kolejności chronologicznej):

Ciechocinek (18.08.06):

Dobra, dojechaliśmy PKS'em do niego, podróż całkiem przyjemna, zaczynamy zwiedzanie miasta. Cel pierwszy - tężnie. Nie miałem pojęcia co to jest, wiedziałem, że coś ze słoną wodą ma wspólnego, ale na tym moja wiedza się kończyła. Dobra nic to, znaleźliśmy prowizoryczną mapę Ciechocinka, tężnie z racji swej wielkości musiałabyć zaznaczone (trudno na mapie miasta nie uwzględnić czegoś co ma 1,7 km długości ;-)). Tężnie były 3. Z czego jedna na chodzi, jedna nie, a jedna w remoncie. Obeszliśmy tężnie, więc idziemy dalej. Szukamy fontanny 'Grzybek' i 'Jasia i Małgosi' (ja tam byłem przekonany, że ich w końcu jakaś sprytniejsza baba jaga zjadła, ale mimo tego szukaliśmy). Dobra doszliśmy do jakiegoś parku, ładny ładny, wogóle całe miasto jest strasznie zadbane, wszędzie dywany kwiatowe cieszące oczy, ogólnie czysto i zielono :-), aż miło tak sobie spacerować :-) (oczywiście w odpowiednim towarzystwie :-*). Znaleźliśmy po dłuższym czasie jedną i drugą fontannę, obeszliśmy chyba cały Ciechocinek wzdłuż i wszerz.Oczywiście nie obyło się bez pocztówki z łosiem ;-).

W internecie na jakiejś stronie nie odbiegającej poziomem intelektualnym komentarzom na onecie znaleźliśmy historie miłosne z Ciechocinka, jak to starsze babcie (zimne 60tki ;-P) wyruszają na podboje miłosne, na taką Ibizę dla emerytów i rencistów. Ponoć można tam spotkać panów zadawalających samotne panie i na odwrót (dla nie kumatych - panie zadawalające emerytów). Cała ta historia trochę wstrząsnęła (nie zmieszała) moim światopoglądem (wogóle to nie pierwszy wstrząs od pewnego czasu - kobiety księży itp itd). Aż mi ciarki przechodzą na myśl, że mój dziadek jeździł do senatorium co roku przez kilka lat :-|. Na szczęście nie do Ciechocinka ;-).
MAXIKAZ (T-RAPERZY ZNAD WISŁY)

Licheń (20.08.06):

Dzięki uprzejmości rodziców mojej dziewczyny (pozdrawiam) miałem okazję zwiedzić Licheń, a konkretniej bazylikę. Jedziemy sobie samochodem, a tu nagle z pola wyłania się kopuła i jakaś wieżyczka, ja się pytam czy to to; wszyscy potwierdzili. 'Kurde' pomyślałem, przecież byliśmy kilka dobrych kilometrów od celu jeszcze. Powoli zacząłem się obawiać tego co zobaczę...
Licheń - wieś jak wieś, wybudowano właśnie tam bazylikę ponieważ jak to było w muzeum budowy bazyliki napisane znajduje się on w samym centrym Europy (googlowałem w sprawdzeniu tej informacji, ale nie znalazłem nic). A na środku wsi wielka, ogromny (aż pot z niej spływa - lokomotywa... :-P) bazylika. Nawet głupie ogrodzenia oficjalnego parkingu jest eleganckie.
Dobra, weszliśmy na teren bazyliki, jej samą nie muszę ciągle pisać, że widać zewsząd. Oprócz niej na terenie znajduje się dzwonnica (zapewne niejedna), Golgota (góra z kamieni, ze stacjami drogi krzyżowej - których jest defacto 14 bądź 15 :-P), jakieś inne kośicoły, jakieś schroniska dla pielgrzymów i wogóle kupa (= masa) innych rzeczy.
Weszliśmy na Golgotę, zeszliśmy z niej i udaliśmy się w stronę tej budowli postawionej niby, że tylko i wyłącznie z datków wiernych (na zupę dla bezdomnych by dali). Pierwsze co widać to masę schodów i kolumny, ok, kolumny jeszcze przetrawie, takie bardzo retro :-P. Wchodzimy... a tam wszystko takie, eeee, śliczne. Marmurów masa, złoceń jeszcze więcej (ponoć użyto prawdziwego złota). W piwnicy tabliczki z nazwiskami darczyńców (dam sobie rękę uciąć, że większość tych tabliczek to ludzie sobie kupili dla własnej satysfakcji niż dla pomocy kościołowi) robiły za glazurę. W samym budynku były dwa kościoły (inaczej chyba, nie można tego nazwać), jeden główny, baardzo wysoki, z kopułą i miejscem na łohohoho albo i więcej osób i mniejszy na dole (w piwnicy).
Następnie udaliśmy się do wieżyczki obok, tej wysokiej, fajnie by było wejść na górę pomyślałem sobie :-) i się nie myliłem, wejście na pieszo - 2 zł, winda - 5 zł, oczywiście wybraliśmy wariant za 2 zł ;-). 141,5 m wysokości, 114 m taras widokowy, 31 pięter, 762 stopnie - fajna sprawa :-D. Weszliśmy na górę, widać, że wieżę wybudowano tylko i wyłącznie dla zwiedzających, nie ma jakiegoś głębszego religijnego znaczenia (o 114 m bliżej nieba - jupii :-D). A widok taki se. Wszystko oszklone (nawet klimatyzacja była) i ludzi pełno.
Podsumowując - 1. nie mieli pocztówek z łosiem ;-P. 2. w/g mnie Bóg jest wszędzie, w domu u mnie, u Ciebie, na dworze, w szopie prowizorycznie przerobionej na kościół w krajach trzeciego świata. Czy rzeczywiście trzeba było marnować te miliony złotych na takie 'coś'? Czy nie można było za dać ciepły posiłek tysiącom ludzi? Paranoja. Polacy głodują, ale nie, skądże, najwyższa świątynia musi być, bleh. Hehe obcokrajowcy to dopiero mają zagadkę - taki biedny naród, a taką budowlę odwalił, a druga jest w trakcie (Świątynia Opatrzności Bożej w Warszawie).

Oczywiście podczas podróży powrotnej też musiałem mieć przygody, jechałem sobie zadowolony Sanem z Włocławka do Warszawy, żeby później przesiąść się do Jaćwinga i nim do domku. Ale co mądry Marcin zrobił? Wsiadł na Zachodnim do Kujawiaka, który jechał do Bydgoszczy (przez Włocławek) czyli się wróciłem, ale tylko do Sochaczewa ;-) (jedną stację). Najważniejsze, że jakoś dotarłem do domu :-).

I już tęsknie za moim Słoneczkiem :-*.

Życie każdego z nas jest inne, założe się, iż nie ma dwóch takich samych historii. Decydując się na różne warianty przejścia przez nie należy jednak pamiętać, iż przydałoby się kierować jakimiś zasadami. Bo takie chaotyczne podejmowanie decyzji, nie kierowanie się rozsądkiem / trzeźwym umysłem do niczego dobrego nie prowadzi. Przekonałem się o tym na własnej skórze. Ale powracając do tych zasad; w/g mnie należy chociaż postępować z ogólnie przyjętymi normami. Tzn. nie kraść, nie naruszać cudzego prawa do wolności, nie przeszkadzać innym itp itd. Prawa te możemy poszerzyć o zasady religijne, tak jak np. 10 przykazań. W sumie to 10 przykazań nie jest niczym odkrywczym, aczkolwiek i tak mało kto ich przestrzega (mimo, że większość społeczeństwa jest 'Chrześcijanami').

Gdyby nie zasady i normy wyznaczone przez społeczeństwo żylibyśmy w chaosie, każdy by robił co chcę i nie interesował się potrzebami innych. A właśnie tu jest kolejna ważna sprawa. Potrzeby innych. Bowiem nie należy być zapatrzonym tylko w siebie, trzeba zawaużyć osoby które są obok nas, z którymi chcemy spędzać czas, bo może i one mają jakieś marzenia / pragnienia (napewno mają). Trzeba się liczyć ze zdaniem innych, szanować je i jeżeli uznamy uwagi za konstruktywne (zachowujące obiektywizm) wypadałoby chociaż je w ciszy i spokoju przemyśleć.

Następną ważną (jak nie najważniejszą) sprawą jest szczerość. Tak jak napisałem we wpisie poprzednim o PR; nie możemy przedstawiać spraw w świetle tylko i wyłącznie jakim nam pasuje. Nie wolno kłamać, ponieważ to zawsze się wyda (szczególnie jak ktoś nie umie kłamać, bądź też robi to beznadziejnie). A każda nieprawda wypowiedziana podczas rozmowy krzywdzi drugiego rozmówcę. Szczerość to podstawa... obojętnie jak straszna by nie była.

Konsekwencje - należy się z nimi liczyć i brać odpowiedzialność za swoje czyny / słowa jakieby one straszne nie było. Naważyłeś piwa, musisz je sam wypić. Nie można uskuteczniać bezkarnego gadania / pieprzenia trzy po trzy. Bo takie coś to pod populizm podchodzi (patrz Samoobrona).

A za plecami Stevie Wonder śpiewa:

Jak słusznie zauważyli coponiektórzy wypadałoby się przedstawić ;-). Śmiem nazywać się Marcin.

Pokrótce o mnie:
Rok produkcji '86, przebieg niewielki, pierwszy właściciel, nieklepany, całkiem niegłupia karoseria ;-P. Mieszkam w Żyrardowie (łatwo się domyśleć patrząc na wpis w Początku...), uczęszczam sobie szczęślwie na WAT konkretniej na WEL i jest mi tam dobrze :-). Moim hobby jest... eeee jako takiego nie mam, ale jak miałbym wpisać w ankiecie to napisałbym 'moja dziewczyna :-*'. Jak poprzednie zdanie pokazało mam dziewczynę :-) z którą jest mi bardzo dobrze i nie chce jej zmieniać :-*. Co tam jeszcze mogę naskrobać... interesuje mnie szerokopojęta branżę IT, od niedawna nawet i książki, trochę pociągi :-P. No a przede wszystkim zabawa w informatyka :-D to jest najbardziej bamboocha ;-). F40.1 - zamienię na coś innego.

Jeżeli się mylę - ortograficznie, czy nawet i zdania sensu nie mają to proszę o uwagi :-), Hominis est errare, insipientis in errore perseverar. (?)

Kontakt ze mną?
najprościej via gg: 50382B
bądź mejlem: d3vil (at) autograf (dot) pl

Oto ja: