Wspomnienia i Przemyślenia z Zabitej Dziury

PR (czytaj mniej więcej 'piar') - ostatnio słowo bardzo modne, (były) premier Marcinkiewicz był nazywany przez niektórych specjalistą od piaru, w internecie na stronach - e-pr, pr to, pr tamto, więc moja ciekawość pogoniła mnie do pogłębienia tematu. Na pierwszy ogień poszła Wikipedia, a w niej piszą:
w sumie to ta jednozdaniowa definicja tłumaczyłaby wiele, gdyby nie fakt, iż niekoniecznie pozytywny wizerunek firmy musi być oparty na jej prawdziwych dokonaniach.

Nie ładnie używać słowa propaganda, stało się passe, a pozatym używanie zwrotu - 'propaganda partyjnych sukcesów' jakoś tak komunistycznie brzmi, wogóle samo słowo 'partia' wielu Polakom kojarzy się jednoznacznie (np. z PZPR). Więc wymyślono Public Relations. Brzmi tak ładnie, tak młodo, tak po amerykańsku ;-P. Pozatym większość biznesowych naleciałości jest z angielskiego (takie wtrącenie delikatne).

Najpierw w latach 20., 30. XIX wieku jakiś spryciarz, a konkretniej Phinaes Barnum stwierdził jakoś tak mało logicznie, iż "nieważne, co o mnie mówią, ważne, żeby poprawnie pisali nazwisko". Więc gupoty napiszą, ale poprawnie podpiszą i co? Niby, że ok. Mnie tam jakoś nie pasuje taki sposób myślenia / postępowania. Później kolejny mądrala stwierdził, iż publika powinna być poinformowana o tym co się wokół niej dzieje (bo nie wszyscy to zauważają). Lecz to nie takie słodkie, ponieważ wiadomoście przekazywane społeczeństwu na temat np. konkretnej firmy miały być ewidentnie podpasowane pod ową firmę i oczywiście jak najbardziej pozytywne. Broń Boże coś złego (niekorzystnego) napisać. W dzisiejszych czasach uskuteczniany jest 'model dwukierunkowy symetryczny' tzn. my Ci mówimy jacy my jesteśmy fajni, a Ty mówisz jakie masz zdanie na ten temat i czemu akurat się z nami zgadzasz ;-).

Oczywiście wszystko co piękne ma też swoje złe strony. Razem z terminem PR narodził się kolejny - 'Czarny PR' (brzmi jak z powieści jakiejś), czyli jak więcej ściemnić aby uzyskać pozwolenie od społeczeństwa na swoje niecne cele gnojąc przy tym konkurencję (wypowiadać subiektywne niby obiektywne opinie na jej temat).

Szukając w internecie dalej znalazłem stronę e-PR na której to jest masa fajnych artykułów na ten temat (wogóle fajny serwis). Pierwszy który wpadł mi w oko:
Jak powyższe wykazało, jesteśmy intelektualnie rozwinięci (poza 50paroma% Polaków co nie mają wstępu do MediaMarkt ;-P) i większość z nas słyszała ten termin (PR) nie raz.

Tak na zakończenie nie chwaląć się jak pierwszy raz usłyszałem termin o Marcinkiewiczu, że on cośtam PR to sobie pomyślałem, że to skrót od PRemier ;-P ale to było dawno temu i nieprawda ;-). Ostatecznie podsumowając, lepiej jednak dla mnie - jednostki społecznej - aby mi w TV przekazywali to co się naprawdę dzieje, a nie taką ściemę. Teraz idą kolejne wybory więc już szykuję lodówkę na tony kiełbasy wyborczej, co najgorsze, iż większości (tym co do MM nie mogą wejść) ona smakuje :-/.